Obroty wynikają z vc i średnicy
Stosuje się zależność n = vc × 1000 / (π × D), gdzie D jest nominalną średnicą gwintu w milimetrach. Wartość vc trzeba odczytać z danych producenta gwintownika dla konkretnego materiału, geometrii, powłoki, otworu przelotowego lub nieprzelotowego oraz chłodzenia.
Posuw musi śledzić skok
Przy gwintowaniu synchronicznym posuw minutowy oblicza się jako vf = n × P. P oznacza skok gwintu w mm/obr. Dla 500 obr./min i skoku 1 mm posuw wynosi 500 mm/min. To zależność geometryczna, nie zalecenie konkretnej nastawy.
Uchwyt ma znaczenie
Sztywny cykl gwintowania wymaga synchronizacji wrzeciona z osią. Jeżeli maszyna jej nie zapewnia, stosuje się odpowiedni uchwyt kompensacyjny lub głowicę zgodną z instrukcją maszyny. Nie próbuj nadrabiać braku synchronizacji ręcznym doborem podobnego posuwu.
Co sprawdzić przed startem?
- Właściwy otwór wstępny i fazę wejściową.
- Typ gwintownika do otworu przelotowego albo nieprzelotowego.
- Kierunek obrotów, głębokość i bezpieczne wycofanie.
- Smarowanie lub chłodzenie zalecane dla materiału.
- Limit obrotów uchwytu oraz program próbny nad detalem.
Najkrótsza poprawna odpowiedź
Weź vc z karty producenta gwintownika, oblicz n z jego średnicy, a następnie ustaw posuw zgodny ze skokiem i możliwościami cyklu maszyny.
Wzory odpowiadają zależnościom publikowanym w materiałach technicznych producentów narzędzi. Rzeczywista nastawa wymaga danych konkretnego narzędzia i maszyny.